تبليغاتX
Permanent LoVe

Permanent LoVe

Damn Me

السلام علیک یا غریب الغربا،

                                      یا معین الضعفا،

                                                           السلطان

                                                                                یا علی ابن موسی الرضا

  آقاجون گرچه من قابل نیستم و حرفهام بی ارزش،ولی قدم گذاشتنت به این دنیا مبارک.

+ نوشته شده در یکشنبه دهم آبان 1388توسط Khodam | |

دنیا را بد ساختند،

    کسی را که دوست داری،دوستت ندارد

    کسی که تو را دوست دارد،تو دوستش نداری

       و اما کسانی که همدیگر را دوست دارند،

                      به رسم و آیین زندگانی به هم نمی رسند

          و این رنج است

                                       زندگی یعنی این.

                                                                             دکتر علی شریعتی

 

(....و من خودم در آخر اینو اضافه می کنم: اه به این زندگی !! )

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388توسط Khodam | |

کسی را نمی یابم تا برایش از غمها و دردهایم بگویم 

                                                       دلتنگی هایم را برایش زمزمه کنم

کسی را نمی یابم تا لحظه های هر چند کوتاه سر بر شانه اش بگذارم و

                                                 تمام  بی کسی ام را به دست فراموشی بسپارم 

دلی را نمی یابم که یکرنگی اش دلگرمی ام باشد و 

     هیچ گوش شنوایی را نمی یابم تا تنهایی هایم را برایش نجوا کنم                              

                                  

                              ای خدای بزرگ مرا در این تنهایی دریاب

  

+ نوشته شده در شنبه چهاردهم شهریور 1388توسط Khodam | |

 به قول جهان(خواننده) ،

           بیت قشنگی رو خونده که در حال حاضر حرف دل منم هست

                                      (هرچند به گفته اون من دل ندارم و نامردم ولی،

                                                                                    خدا جای حق نشسته

حس میکنم حضور من کنارت باعث دلخستگی تو باشه

شاید سفر رفتن من یه فصل تازه ای از زندگی تو باشه

حس میکنم باید از اینجا برم جایی که هیشکی راهشو بلد نیست

باید برم که قدرمو بدونی یه مدتی تنها بمونی بد نیست.....................

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388توسط Khodam | |

 

از وقتي کولبارم رو از این دنیا بستم

دلتنگي هام چند برابر  شده

يادت هست؟

حتي اون روزا كه تموم ثانيه هاش رو با تو خرج مي كردم

همش آروم و بي صدا بهت مي گفتم دلتنگم!

و اين دلتنگي لعنتي هيچ وقت ولم نكرد

دوستت دارم شيرين ترين كلمه ایه كه میتونم

تو اين مكان عجيب و غريب برات بنويسم

همون روزای اول که داشتم آب گور می خوردم

قديمي ترا همش باهام بحث  میکردن

كه چرا هنوزم به اون بالا فكر مي كني؟

اين جا فکر کردن به اون بالاها همچین جالب نیست

هنوز موريانه ها به چشمام نرسيدن

مي دونی اشک الانم برا چیه؟

دلواپس قلبم هستم

که اگه اونو هم بخورن

ديگه با كجاي وجودم بايد دوستت داشته باشم؟

اينقد از من نترس

منم یه روزی آدم بودم

شب سوم بعد مرگم

اومدم به خوابت كه همين رو بگم

اما از ترس جيغ زدي و از خواب پريدي

نفهميدم چرا تا اين حد وحشت كردي؟

شایدم با وحشتت خواسته باشی اینو بهم بفهمونی:

که "از دل برود هر آن که از دیده برفت"

نمیدونم،ولی من اومدم به خوابت که اینو بگم:

به همون تار موی رو گردنم آویخته شده هنوزم همون عاشق سابقم

هنوزم اگه نفسی میاد و میره،

اول تعارف به نفس تو میکنه،اگه مال تو رد شد بعد خودش آروم رد میشه

فقط و فقط یه كم مردم

همين!

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم اردیبهشت 1388توسط Khodam | |

من از خدا خواستم،
نغمه هاي عشق مرا به گوشت
برساند تا لبخند مرا
هرگز فراموش نكني و
ببيني كه سايه ام به
دنبالت است تا هرگز
نپنداري تنهايي.
ولي اكنون تو رفته اي ،
من هم خواهم رفت
فرق رفتن تو با من اين است كه
 من شاهد رفتن تو هستم

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388توسط Khodam | |

او هوایم را داشت
وقتی پیاده روها لیز و یخبندان بود
بی هوا رفت
بی هوا ماندم
چه هوایش امروز که پیاده روها لیز و یخبندان است،
                                                               در سرم پیچیده است

+ نوشته شده در شنبه بیست و دوم فروردین 1388توسط Khodam | |

این داستان مال من نیست ولی واقعا قابل ستایشه !

 

   دخترک نابینا عاشق پسرکی شده بود که او را ندیده بود.

دخترک به پسرک می گفت انقدر دوستت دارم که اگه بگی بمیر برات می میرم.

و پسرک همیشه با یک لبخند پاسخ او را می داد.لبخندی که او هرگز نمی دید.

تا اینکه شخصی پیدا شد و دو تا چشم هایش را به دخترک داد و دخترک بینایی اش را به دست اورد.

دخترک که حالا بینایی اش را به دست اورده بود با پسرکی که عاشقش بود قرار ملاقات گذاشت.

او از اینکه می خواست معشوقش را ببیند خیلی خوشحال بود و برای دیدن او لحظه شماری می کرد.

ولی وقتی که پسرک را دید خون در بدنش منجمد شد

زیرا پسرک نابینا بود...

دخترک عاشق با بیرحمی و بی معرفتی به پسرک گفت تو نابینایی و من نمی توانم عاشق کسی باشم که نابیناست !

پسرک هیچ نگفت و باز هم با یک لبخند پاسخ او را داد ولی این بار با لبخندی که دخترک می دید !!

پسرک مسیرش را کج کرد و راه خانه را در پیش گرفت...

هنوز چند متری از دخترک دور نشده بود که برگشت و رو به دخترک کرد و 

گفت:

               فقط مواظب چشمام باش...

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم فروردین 1388توسط Khodam | |

 

چقدر لطیفه حس آغازی دوباره!

 و تا چه حد قشنگه رسیدن دوباره به روز زیبای شروع تنفس...

 و چه اندازه شیرینه روز شکفته شدن گل زندگی من...

و چه قشنگتره التماس به معبود جهت ورق زدن سریعتر روزها و رسیدن دوباره به "نهم فروردین"

 روز تو!

روزی که مژه های نازت برای اولین بار افتخار از هم باز شدن رو به این دنیا داد !

 روز میلاد...

 روزی که تو آغاز شدی!

 

+ نوشته شده در سه شنبه چهارم فروردین 1388توسط Khodam | |

همیشه فکر میکردم که یکی از برتریهام نسبت به آدمای دیگه که بتونه از همه متمایزم کنه چیه؟!

بعد از چندمدت فکر بالاخره دیروز موقع تحویل سال که سر مزار مادر بزرگ تازه گذشتم بودیم

 جواب این سوالم یکدفعه مثل یه برق افتاد تو سرم 

و جوابم اینه٬

همه ی آدما در سال یک بهار دارن اما من،

در سال سیصدو شصت و پنج بهار دارم 

   و

                                                               اينجا تمام روزها و فصلها"با تو" بهار است.

+ نوشته شده در شنبه یکم فروردین 1388توسط Khodam | |

این شب ها
چشم های من خسته است
گاهی اشک ، گاهی انتظار
این سهم چشم های من است.

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم اسفند 1387توسط Khodam | |

 

افسوس که افسانه بود`

        

+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم اسفند 1387توسط Khodam | |

در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود .

+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم اسفند 1387توسط Khodam | |

بگذار در لحظاتی كه عاشق هستم
از تنهایی سخن نگویم
بگذار تا زمانی كه در قلبم خانه داری
از نا مهربانی ها نگویم
بگذار تا زمانی كه فراموشت نكرده ام
تا وقتی كه با یاد تو زنده ام
از غم هایم سخنی نگویم
بگذار عشق را با تمام وجود احساس كنم
بگذارآنقدر بگریم تا چشمانم خشك نشود
این خیال خام را از من نگیر
نابود نكن این خسته دل رابگذار در رؤیای نگاه تو خاموش شوم.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387توسط Khodam | |

   ما دوتا ماهی بودیم توی دریای کبود

خالی از اشکای شور از غم بود و نبود

پولکامون رنگارنگ روزامون خوب و قشنگ

آسمونمون یکی خونمون یه قلوه سنگ

خندمون موجا رو تا ابرا میبرد

وقتی دلگیر بودم اون غصه می خورد

تورای ماهی گیرا باز نمیشد

عاشقی تو دریا تنها نمیشد

خوابمون مثل صدف پر مروارید نور

پر شد این قصه ی ما توی دریاهای دور

همیشه توک میزدیم به حبابای درشت

تاکه مرغ ماهی خوار اومد و جفتمو کشت

دلش آتیش بگیره دل اون خونه خراب

دیگه نوبت منه سایش افتاده رو آب

بعد ما نوبت جفتای دیگست

روز مرگ زشت دلهای دیگست

ای خدا کاری نکن یادش بره

که یه ماهی این پایین منتظره

نمیخوام تنها باشم

ماهی دریا باشم

دوست دارم که بعد از این

توی قصه ها باشم

+ نوشته شده در جمعه ششم دی 1387توسط Khodam | |

بگذار تا شیطنت عشق

چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید

هرچند آنجا جز  رنج و عذاب نباشد

اما

       کوری را به خاطر آرامش تحمل مکن.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387توسط Khodam | |

 

    تنها یک برگ مانده بود

                             درخت گفت :

                                        « منتظرت می مانم ! »

                              برگ گفت :

                                        « تا بهار خداحافظ ! »

                  بهار شد

           ولی درخت

                              میان آن همه برگ

                                                دوستش را

                                                              فراموش کرده بود  ..

        

+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387توسط Khodam | |

هرگز هیچ حسرتی در دنیا

این چنین یک جا جمع نمیشود.

که در این سه واژه کوتاه:

"او دوستم ندارد"

 

+ نوشته شده در جمعه پنجم مهر 1387توسط Khodam | |

متین ترین کلمه عشق است،جذاب ترین کلمه آشنایی...

پاک ترین کلمه وجدان است،تلخ ترین کلمه جدایی...

زشت ترین کلمه خیانت است،سخت ترین کلمه تنهایی...

 و،    

         بدترین کلمه بی وفایی...

 

+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387توسط Khodam | |

هیچ کس با من در این دنیا نبود

هیچ کس مانند من تنها نبود

 

هیچ کس دردی زدردم بر نداشت

بلکه دردی نیز بر دردم گذاشت

 

هیچ کس فکر مرا باور نکرد

خطی از شعر مرا از بر نکرد

 

هیچ کس معنای آزادی نگفت

در وجودم ردپایم را نجست

 

هیچ کس آن یار دلخواهم نشد

هیچ کس دمساز و همراهم نشد

 

هیچ کس جز من چنین مجنون نبود

در کلاس عاشقی دلخون نبود

 

هیچ کس دردی نکرد از من دوا

جز خدای من ،خدای من ،خدا

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387توسط Khodam | |

ای آنانکه مامور دفن من هستید ،

    پس از مرگم مرا در تابوتی سیاه قرار دهید

                             تا همه بدانند که سرنوشتی سیاه داشتم،

    چشمانم را باز گذارید

                  تا همه بدانند چشم به راه کسی بودم،

   دستانم را از تابوت بیرون بگذارید

                      تا همه ببینند چیزی از این دنیا با خود نمی برم

        و در آخر،

                  تکه یخی به شکل صلیب بر سر مزارم بگذارید،

    تا با طلوع اولین خورشید به جای مادرم برایم بگرید

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387توسط Khodam | |

من می روم و           ... تو...

                             می مانی

 به اميد همه ي باور هايت

       با عشق مدارا مي كني

           و مي گويي

              كسي ديگر مي ايد...

                 تو كه مي روي

                    من مي مانم و من

                       بي مدارا بي عشق

                          به اميد هيچ كس ديگري...

+ نوشته شده در جمعه یازدهم مرداد 1387توسط Khodam | |

 وقتی باران می بارد ...

                                      سنگینی بار نگاهش را بر صورتم حس می کنم

                                              قطرات عشق روی گونه ام می ریزد

                                                 رد پای باران بر چهره ام نشسته

                                                     خیسی نرمی بر کف دستانم

                                        که دعا گونه برایش دراز گشته ، لمس می کنم

                                                          چشمانم را می بندم

                                             تا شویندگی بار سنگین غم را حس کنم

                                                        باران عشق روی قلبم

                                                  زمهریر مرگ را آب می کند ...

+ نوشته شده در جمعه یازدهم مرداد 1387توسط Khodam | |

       ای تجلی عشق ...

                             آیینه رنگ دلواپسی است

                                                                  چشم هایی منتظر

                                      در تمنای نگاه مهربان توست

                                                 دل بارانی ام

                                        بی تو بی فروغ و سرد است

                              مرا از ژرفای سیاهی

                                                          به انتهای نور برسان

                                              می دانم ، عشق ...

                                      خورشید جاودان حضور توست ...

+ نوشته شده در جمعه یازدهم مرداد 1387توسط Khodam | |

  نزار باور کنم تنهای تنهام

  نمیخوام با کسی غیر از تو باشم

  میخوام از خوابی که لحظه ش به ساله

  برای دیدن روی تو پاشم

  اگه تو باشی و دنیا نباشه

  میشه با تو همه دنیا رو حس کرد

  همه دنیا بیاد و تو نباشی

  دلم دق میکنه با این همه درد

  تمام زندگیم و زیر رو کن

  که بی تو دلخوشی هام هم گناه

  خودت باش و منو دیونگی هام

  فقط  با تو دل من رو به راه

  بزار باور کنم اینو که با عشق

  حقیقت میشه تو افسانه باشه

  میشه افسانه ها رو زندگی کرد

  اگه حق با من دیونه باشه

+ نوشته شده در جمعه هفتم تیر 1387توسط Khodam | |

صبر کردن دردناک است و فراموش کردن دردناکتر

ولی از همه دردناکتر این است که : ندانی باید صبر کنی یا فراموش....؟!

+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387توسط Khodam | |

رفتنش را با دو چشمم دیدم

هر چه فریادش زدم ، پاسخی نداد !!

گویا که هرگز نمی شنیده است صدایم را ...

   دوستش داشتم ، دوستش دارم و دوستش خواهم داشت

       تا روزگاری که یاد او با من است                    

                                              تا ابد............

       

+ نوشته شده در پنجشنبه نهم خرداد 1387توسط Khodam | |

فقط یه سوال دارم :
چرا و به چه جرمی عاشقان را باید کشت؟
در کدام محکمه حکم عشق را مرگ خواندند؟
به دار آویختند که متهمی نباشد.
که حق انتخابی نداشته باشد.
خود را عاقل نامیدند و به جای عشق حوس را آفریدند.
یه ساخته ی نفس خود حکم قسمت دادند و بی هیچ محکمه ای آن را به خود چسباندند.
آری تا شقایق هست زندگی باید کرد اما بعد از شقایق چه باید کرد.
کاش یک شب آنها به جای ما و ما به جای آنها می شدیم.
خود اسوده و آرام بی هیچ کلامی و زبانی
بر زاده ی خود تحفه ی آن پیر زبردست, خدایی
من باشم و آن باشد گویم به یک حرف و وداعی
حکم دل تو باشد از این پس جدایی

آه از دلتان , کرده ی تان  آن دل واکنده ی تان
آه که دیگر نکند هیچ خدایی, به این بنده خدایی

همیشه این زمزمه رو می شنیدم ولی با جون دل نمی فهمیدمش.

فقط یه وصیت:
یا عاشق نشو یا اگه شدی از هیچی نترس جز جدایی و به هیچ فکر نکن جز وصال (به هر  قیمتی)

+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم خرداد 1387توسط Khodam | |

      

    برگ از درخت خسته میشه ،

                                پاییز بهانست " 

+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم خرداد 1387توسط Khodam | |

           بر روی قبرم بنویسید;

      زندگی رو دوست داشت، اما هرگز نذاشت  زندگی کنه

     طبیعت رو دوست داشت، اما هرگز نذاشت ازش لذت ببره

   عاشق بود، اما هرگز عشقشو اون نتوست بفهمه

           و ،در آخر بنویسید زندگی رو برای زنده  بودن و

            زنده بودن رو برای

                                با اون بودن دوست داشت

                     

+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم خرداد 1387توسط Khodam | |